Wymagany jest Flash Player 8 lub nowszy.
Zainstaluj najnowszą wersję.

O nas

Spółka Beef-San powstała w wyniku procesów prywatyzacyjnych, na bazie dawnego przedsiębiorstwa państwowego, działającego w Sanoku pod nazwą Przedsiębiorstwo Przemysłu Mięsnego.

7 grudnia 1991 roku przed notariuszem, Stanisławem Drozdem został sporządzony statut spółki Beef-San - Rep. A nr 1034/91. Spółka została zawiązana w dniu 11 grudnia 1991 roku aktem notarialnym Rep. A nr 1048/91 i wpisana 27 stycznia 1992 roku do rejestru handlowego przez Sąd Rejonowy w Krośnie pod numerem RHB 331. Kapitał akcyjny w wysokości 1.550.000 zł. został w całości pokryty gotówką.

Założycielami Spółki było 619 osób fizycznych, pracowników byłego przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą Przedsiębiorstwo Przemysłu Mięsnego w Sanoku. Po założeniu spółki żaden z założycieli nie posiadał powyżej 5% udziału w kapitale zakładowym i ogólnej liczbie głosów na WZA Spółki. W dniu 4 kwietnia 1992 roku w Sanoku pomiędzy Likwidatorem Przedsiębiorstwa Przemysłu Mięsnego w Sanoku w likwidacji, a Zarządem Beef-San została zawarta umowa wstępna. W wyniku tej umowy z dniem 1 kwietnia 1992 roku Spółka przejęła do używania i pobierania pożytków zespół składników materialnych i niematerialnych, czyli przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 kodeksu cywilnego, pozostających we władaniu Przedsiębiorstwa Przemysłu Mięsnego w Sanoku w likwidacji.

W dniu 27 sierpnia 1992 roku w Urzędzie Wojewódzkim w Krośnie została zawarta umowa, na mocy której Beef-San przejął do odpłatnego korzystania mienie likwidowanego Przedsiębiorstwa Przemysłu Mięsnego w Sanoku. Dnia 10 czerwca 1999 roku nastąpiło przeniesienie na rzecz Beef-San własności mienia Skarbu Państwa po zlikwidowanym przedsiębiorstwie państwowym stanowiącym przedmiot umowy z dnia 27 sierpnia 1992 roku o oddaniu Spółce powyższego mienia do odpłatnego korzystania. W celu realizacji przyjętej strategii i dalszego rozwoju ekonomicznego Spółka w 1996 roku nabyła Przedsiębiorstwo Przemysłu Mięsnego w Przemyślu.

W latach 1999-2002 następowało stałe i głębokie pogarszanie się sytuacji finansowej i ekonomicznej Spółki. Głównymi przyczynami takiego stanu rzeczy były:

  • Błędy w strategii Spółki - podjęcie decyzji o przeprowadzeniu dużej inwestycji (wartości ponad trzech milionów złotych) w postaci budowy Zakładu Konserwiarni w Przemyślu w sytuacji, gdy rynek konserw mięsnych stawał się rynkiem malejącym, a kryzys rosyjski uniemożliwił eksport na rynki wschodnie. Ponadto, brak odpowiednich zabezpieczeń finansowych przy realizacji kontraktów na Ukrainę doprowadził do dużych strat w Spółce.
  • Wysokie koszty utrzymania Zakładów w Sanoku i Przemyślu. Przy braku zdecydowanych działań modernizacyjnych, koszty te powodowały utratę konkurencyjności wobec tych nowych zakładów mięsnych, które masowo zaczęły powstawać na początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku, a które kładły nacisk na racjonalny poziom kosztów utrzymania i wytworzenia już na etapie projektowania zakładów.
  • Przerost zatrudnienia w każdym segmencie produkcyjnym oraz w administracji. Wiązało się to przede wszystkim z silną pozycją związków zawodowych oraz z akcjonariatem pracowniczym w Spółce.
  • Stopniowa utrata rynku lokalnego, najważniejszego dla Spółki, na rzecz nowopowstałych podmiotów w branży mięsnej, a także tych dużych zakładów, które przeszły restrukturyzację (Sokołów SA - Zakład w Jarosławiu).
Pomimo przeprowadzenia emisji akcji serii C w czerwcu 2000 roku, do Spółki nie wszedł strategiczny inwestor branżowy, co być może pozwoliłoby Spółce przeprowadzić konieczne zmiany w jej funkcjonowaniu.

Szczególnie ważnym zadaniem było wówczas doprowadzenie w aspekcie technicznym, weterynaryjnym i organizacyjnym do stanu spełniania surowych wymogów weterynaryjnych Unii Europejskiej, co umożliwiałoby eksport mięsa wołowego do krajów Unii, wykorzystując przy tym wcześniejsze doświadczenia eksportowe Spółki a także bazując na bardzo dobrym postrzeganiu jakości bydła z terenów Podkarpacia przez kontrahentów z Włoch, Holandii czy Niemiec. Niestety, zadanie to nie zostało wykonane, a przy bardzo wysokich kwotach koniecznych nakładów inwestycyjnych, braku środków własnych, wysokim zadłużeniu wobec banków i dostawców, w roku 2002 zadanie to było już niewykonalne. Taka sama sytuacja panowała w Zakładzie w Przemyślu.

Uchwałą Zarządu nr 26/2002 z dnia 18 czerwca 2002 roku podjęto decyzję w sprawie likwidacji Zakładu Produkcyjnego w Przemyślu, przeznaczając nieruchomość do sprzedaży (uchwała 31/2002 z dnia 27.11.2002 roku).

W połowie 2002 roku sytuacja Spółki była na tyle poważna, że wymagała gruntownych i radykalnych działań naprawczych, w lipcu tego roku poziom zobowiązań krótkoterminowych wyniósł ponad 13,5 miliona złotych /w tym kredyty bankowe nieco ponad 7 milionów złotych/ przy aktywach obrotowych na poziomie 5,6 miliona złotych.

Zarząd Spółki podjął w lipcu 2002 roku decyzję o wprowadzeniu programu naprawczego, od którego realizacji i powodzenia uzależniony był dalszy byt Spółki.

Główne elementy programu naprawczego to:
  • zawarcie układu z wierzycielami w ramach postępowania układowego,
  • zawarcie ugody z bankami w sprawie spłaty zobowiązań,
  • restrukturyzacja zatrudnienia,
  • zmiany w modelu działalności operacyjnej Spółki,
  • sprzedaż części majątku trwałego, w tym nieruchomości w Sanoku i Przemyślu.

Należy podkreślić, że wszystkie elementy programu naprawczego zostały prawie w całości zrealizowane.

W dniu 25 lipca 2002 roku Sąd Rejonowy - Sąd Gospodarczy w Krośnie otworzył postępowanie układowe Spółki z wierzycielami. W dniu 18 lutego 2003 roku Zgromadzenie Wierzycieli przyjęło warunki układu, jakie zaproponował Zarząd Spółki.

Dnia 25 lutego 2003 roku Sąd zatwierdził układ, zaś w dniu 5 maja 2003 roku postanowienie o zatwierdzeniu układu Spółki z wierzycielami uprawomocniło się.

Na rok 2002 przypadały terminy spłat wszystkich zobowiązań bankowych Spółki. Aby uchronić Spółkę przed windykacją należnych zobowiązań, a w konsekwencji przed upadłością, Zarząd Spółki doprowadził do ugód ze wszystkimi bankami, które finansowały działalność Spółki, a w następnych okresach do spłaty większości zadłużenia bankowego. W przypadku Podkarpackiego Banku Spółdzielczego w 2004 roku nastąpiła konwersja części zadłużenia na akcje Spółki (emisja akcji serii D).

W ramach procesu restrukturyzacji przeprowadzono w Spółce zwolnienia grupowe - w ich trakcie ze Spółki odeszło 119 osób.

W roku 2002 doszło również do zmian w akcjonariacie Spółki oraz do zaangażowania się Zakładów Mięsnych Mysłowice "MYSŁAW" w działalność Spółki. Zaangażowanie to w roku 2002 koncentrowało się na wymianie towarowej, przejęciu zobowiązań Spółki wobec dwóch banków (Pekao S.A. i BRE Banku), a także części wierzytelności układowych.

MYSŁAW udzielił również Spółce wysokiego kredytu kupieckiego, wynoszącego na koniec 2002 roku ponad 1mln zł na, który pozwolił Spółce przetrwać najtrudniejsze miesiące drugiej połowy 2002 roku.

Pierwszy etap restrukturyzacji przeprowadzony w drugiej połowie 2002 roku i w roku 2003, polegający na koncentracji działalności na uboju i rozbiorze mięsa wołowego, restrukturyzacji dystrybucji własnej oraz zatrudnienia, przyniósł pewne pozytywne efekty. Spółka w sposób zasadniczy ograniczyła stratę, zdobyła znaczącą pozycję na rynku eksporterów wołowiny (blisko 5% polskiego eksportu wołowiny w roku 2003).

W roku 2003 w celu pokrycia straty za rok 2002 Uchwałą nr 1 Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy z dnia 16 marca 2003 roku nastąpiło obniżenie wartości kapitału akcyjnego o 3,1 mln złotych w drodze obniżenia wartości nominalnej akcji z dwóch złotych do jednego złotego.

W roku 2004 Spółka przystąpiła do drugiego etapu restrukturyzacji, który miał doprowadzić do powstania nowej ubojni i rozbieralni mięsa wołowego na terenach położonych w Sanoku, a stanowiących część Specjalnej Strefy Ekonomicznej Euro-Park Mielec oraz do zaprzestania prowadzenia działalności operacyjnej w starym zakładzie w Sanoku i sprzedania nieruchomości pod działalność deweloperską. Drugi element planu wiązał się z brakiem dostosowania zakładu do wymogów unijnych i zbyt wysokimi kosztami tego dostosowania oraz z atrakcyjnością nieruchomości pod kątem działalności komercyjnej.

Z powodu protestów społecznych, niepowodzeniem zakończył się plan realizacji inwestycji w Specjalnej Strefie Ekonomicznej. Opór społeczny przeciwko nowej inwestycji był tak duży, że Spółka wycofała się z projektu, pomimo tego, że w związku z jego planowaniem w Specjalnej Strefie Ekonomicznej Beef-San objął udziały w CARPATIA MEAT, która uzyskała już zezwolenie na prowadzenie działalności w Strefie oraz nabyła nieruchomość pod kątem wykorzystania jej w procesie inwestycyjnym.

W czerwcu 2004 Spółka zaprzestała prowadzenia działalności operacyjnej w zakładzie w Sanoku, zaś w drugiej połowie 2004 roku dokonano sprzedaży tej nieruchomości.

Działalność operacyjną w zakresie rozbioru mięsa wieprzowego i wołowego przeniesiono do obiektów Chłodni Składowych w Zarszynie, gdzie prowadzono ją do końca 2005 roku. Działalność w zakresie uboju wołowego prowadzono i prowadzi się nadal w ubojniach obcych na zasadzie uboju usługowego (głównie w Zakładach Mięsnych w Dębicy).

W pierwszym kwartale 2005 roku, po wydarzeniach "pomarańczowej rewolucji" na Ukrainie, Spółka utworzyła ze swoim dotychczasowym kontrahentem z Ukrainy spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością DUET z siedzibą w Sanoku, której głównym przedmiotem działalności jest sprzedaż mięsa na Ukrainę.

W grudniu 2005 roku Spółka wznowiła eksport mięsa wołowego do kontrahentów z krajów Unii Europejskiej, głównie do Holandii, Włoch, Słowenii i Słowacji. Jest to obszar działalności Spółki najbardziej obiecujący na przyszłość.

W maju 2006 roku Spółka dokonała sprzedaży nieruchomości w Przemyślu. Nieruchomość ta stanowiła teren zamkniętego w 2002 roku byłego Przedsiębiorstwa Przemysłu Mięsnego w Przemyślu. W wyniku sprzedaży Spółka uzyskała 8 milionów złotych.

Najważniejszym wydarzeniem w historii ostatnich lat Beef-San była praca nad realizacją projektu powstania, poprzez przejęcie spółek wchodzących w skład grupy AJPI dużej grupy kapitałowej spółek z branży mięsnej. Istotę gospodarczą oraz formę prawną realizacji przedsięwzięcia zaproponował Beef-San poszukując silnego partnera zdolnego i gotowego do wsparcia i wzmocnienia pozycji rynkowej spółki. W tym celu w dniu 30 czerwca 2006 roku Beef-San i Lucjan Pilśniak zawarli umowę sprzedaży 600.999 udziałów w AJPI, należących do Lucjana Pilśniaka.

Obecnie w skład grupy AJPI wchodzą:
  • AJPI (rozbiór wieprzowiny, rozbiór wołowiny, rozbiór indyka, rozbiór kurczaka, sprzedaż hurtowa mięsa i wędlin);
  • MYSŁAW (produkcja wędlin, sprzedaż hurtowa mięsa);
  • MYSŁAW PARTNER (sprzedaż detaliczna mięsa i wędlin);
  • KRUTA;
  • ABAKUS (import, eksport mięsa,transport międzynarodowy specjalistyczny -chłodnie);
  • INVEST SAN (zarządzanie nieruchomościami);
  • LP (sprzedaż hurtowa mięsa).
Środki na zapłatę ceny pochodziły z wpłat na Akcje Serii E, a własność udziałów przeszła na Beef-San 30 listopada 2006 roku.

Copyright © 2008 Agencja Interaktywna WMC